Αυτή είναι η Έιντα, μια μικρή αγελαδίτσα από τη Νορμανδία.
Το άσπρο δέρμα της είναι γεμάτο μαύρες βούλες.
Ζει ήσυχα σε ένα όμορφο αγρόκτημα. Το γάλα της είναι πολύ νόστιμο, και όλοι την αγαπούν.
Μα η Έιντα έχει ένα πρόβλημα —
δεν της αρέσουν οι μαύρες βούλες στο σώμα της.
Ένα πρωί, όπως πάντα, η μικρή αγελαδίτσα βγήκε από τον στάβλο σιγά σιγά.
Συνάντησε την καλή της φίλη, το ποντικάκι τη Νόμι.
«Έιντα, πώς είσαι σήμερα;» τη ρώτησε το ποντικάκι.
«Αχ, όπως πάντα.»
«Έχω βούλες σε όλο μου το σώμα, μα δεν μου αρέσουν καθόλου!»
«Η Μελουσί είναι τυχερή. Εκείνη δεν έχει βούλες. Πόσο όμορφη είναι!»
Η μικρή αγελαδίτσα αναστέναξε.
Η Μελουσί είναι μια αγελάδα Λιμουζέν από το διπλανό αγρόκτημα.
Το δέρμα της είναι ένα όμορφο σκούρο καφέ, χωρίς βούλες!
Το ποντικάκι η Νόμι είδε τη φίλη της λυπημένη και στεναχωρήθηκε κι εκείνη.
Προσπάθησε με κάθε τρόπο να αλλάξει τη γνώμη της μικρής αγελαδίτσας.
Μα τίποτα. Η Έιντα δεν μπορούσε με τίποτα να χαρεί.
Πήγαινε σιγά σιγά προς το λιβάδι.
Τώρα πια στεναχωριόταν και η Νόμι.
Ξαφνικά, η Έιντα άρχισε να κυλιέται στη λάσπη.
Τι θέαμα ήταν εκείνο!
Το γουρουνάκι ο Εντμόντ τη ρώτησε: «Έιντα, τι κάνεις; Τρελάθηκες;»
Η Έιντα ήταν γεμάτη λάσπη από πάνω ως κάτω. Απάντησε: «Δεν μου αρέσουν οι μαύρες βούλες μου, μα έχω παντού!»
«Το δέρμα της Μελουσί έχει ένα μόνο χρώμα. Πόσο όμορφο!»
«Εμείς τα γουρούνια κυλιόμαστε στη λάσπη. Εσύ είσαι αγελάδα!» της θύμισε το γουρουνάκι ο Εντμόντ.
«Τώρα μοιάζεις με τη Μελουσί, το δέρμα σου είναι καφέ…»
«Μα η λάσπη στάζει παντού. Τι αηδία!» πετάχτηκε το κουνελάκι ο Αυγουστίν.
«Οι ρώγες σου είναι γεμάτες λάσπη. Τι γεύση θα έχει το γάλα;» πρόσθεσε το προβατάκι ο Ζανό.
Η Έιντα έφυγε πάλι λυπημένη.
Στον δρόμο, η Έιντα συνάντησε τη γατούλα τη Μπάσα.
Η Μπάσα είναι καλλιτέχνιδα. Όλη μέρα ονειροπολεί.
Μα όταν πιάνει τα πινέλα της, ζωγραφίζει πάντα υπέροχες εικόνες.
Όλα τα ζωάκια του αγροκτήματος τη γνωρίζουν.
Η Έιντα ξαφνικά είχε μια ιδέα.
«Μπάσα, μπορείς να με βοηθήσεις;» ρώτησε.
«Θέλω να με κάνεις όμορφη. Μπορείς να ζωγραφίσεις όμορφα σχέδια πάνω μου; Σε παρακαλώ!»
Η Μπάσα βρήκε την ιδέα καταπληκτική και έβγαλε τα πινέλα της.
Εκείνη τη στιγμή, τα ζωάκια του αγροκτήματος άρχισαν πάλι να μιλάνε όλα μαζί.
Τους φάνηκε η ιδέα πολύ παράλογη!
«Μια αγελάδα γεμάτη μπογιές! Αυτό είναι τρέλα!» φώναξε η χήνα.
«Δεν είμαστε σε τσίρκο! Είμαστε σε αγρόκτημα, πρέπει να προσέχουμε την εμφάνισή μας!» είπε η κότα η Μαρί Λαρού.
«Έιντα, οι βούλες σου είναι όμορφες. Δεν χρειάζεσαι άλλα στολίδια!» επέμεινε το γουρουνάκι ο Εντμόντ.
«Μα είμαι ασπρόμαυρη, δεν έχω καθόλου χρώμα. Είναι τόσο βαρετό!» αντέτεινε η Έιντα.
Το προβατάκι ο Ζανό και το κουνελάκι ο Αυγουστίν προσπάθησαν να της εξηγήσουν.
«Τότε κι εμείς έχουμε λόγο να παραπονιόμαστε!»
«Κοίτα! Εγώ είμαι ολόμαυρος!» είπε ο Ζανό.
«Κι εγώ είμαι ολόασπρος!» είπε ο Αυγουστίν.
Και τότε είπαν με μια φωνή:
«Είμαστε ασπρόμαυροι. Τι τύχη!»
Ξαφνικά, το ποντικάκι η Νόμι έφτασε τρέχοντας και λαχανιασμένη.
Όλη μέρα έψαχνε λύση για το πρόβλημα της Έιντα.
«Έιντα, έλα γρήγορα! Ξέρω ποιος μπορεί να σε βοηθήσει!»
Η Νόμι πήγε την Έιντα στο διπλανό αγρόκτημα, να δει τη Μελουσί, τη Λιμουζέν αγελάδα.
«Έιντα, γεια σου! Η Νόμι μου είπε πως έχεις ένα πρόβλημα.»
«Θέλω να σου δείξω κάτι. Μόλις το δεις, δεν θα μισείς πια τις βούλες σου, στο υπόσχομαι!» είπε η Μελουσί.
Η Μελουσί έβγαλε ένα μεγάλο βιβλίο.
«Κοίτα! Στον κόσμο υπάρχουν πολλά θαυμάσια ζώα που είναι ασπρόμαυρα.»
«Όπως ο σκύλος δαλματίας, η ζέβρα, το πάντα και ο λεμούριος!»
Η Έιντα άνοιξε διάπλατα τα μάτια!
Η Μελουσί συνέχισε:
«Ξέρεις, τα πιο όμορφα ζώα του κόσμου έχουν πολλές βούλες.»
«Είσαι τόσο τυχερή! Θα ήθελα κι εγώ να είχα βούλες!»
«Κοίτα την καμηλοπάρδαλη, πόσο ζηλευτή είναι!»
«Και ο γατόπαρδος, ο ιαγουάρος, η λεοπάρδαλη και ο λύγκας!»
Η Έιντα ευχαρίστησε τη Μελουσί από την καρδιά της.
Της έδειξε πως υπάρχουν τόσα θαυμάσια πράγματα στον κόσμο.
Η Έιντα άρχισε να βλέπει με άλλο μάτι τις βούλες στο σώμα της.
Ίσως, όπως έλεγαν όλοι, να ήταν στ’ αλήθεια όμορφη από την αρχή;
Αυτή τη φορά, γύρισε χαρούμενη στο δικό της αγρόκτημα.
Από τότε, η Έιντα χαμογελάει κάθε μέρα και δεν στεναχωριέται πια.
Μου αρέσει πολύ ο εαυτός μου όπως είμαι.
Θέλω να απολαμβάνω τη ζωή μαζί με τους φίλους μου!
Καληνύχτα Παραμύθια