«Το να μένεις κάθε μέρα σ’ ένα κουτί στο σούπερ μάρκετ είναι τόσο βαρετό!» Ο Πιτς, το πράσινο φασολάκι, ήθελε κάθε μέρα να δραπετεύσει.
Μια μέρα, η ευκαιρία ήρθε: ένα αγοράκι ήρθε να αγοράσει καλαμπόκι. Ο Πιτς πήδηξε «φσιουτ» μέσα στην τσάντα του. Όταν το αγοράκι τον ανακάλυψε, τον έβγαλε και τον πέταξε στο γρασίδι δίπλα στον δρόμο.
«Τέλεια, είμαι ελεύθερος!» φώναξε χαρούμενος ο Πιτς και κυλιόταν πάνω κάτω στο γρασίδι.
«Γεια σου! Πώς σε λένε;» ρώτησε με περιέργεια ένα μικρό χορταράκι.
Ο Πιτς δεν μίλησε. Σκέφτηκε: δεν είμαι χορτάρι, φυσικά και δεν με ξέρεις!
Δεν πέρασε πολλή ώρα και έπεσε μια δυνατή βροχή. Ο Πιτς παρασύρθηκε μέσα στο χώμα και γύρω του έγινε σκοτάδι.
«Μήπως… μήπως φοβάσαι;» ρώτησε πάλι το χορταράκι.
Ο Πιτς δεν μίλησε ούτε αυτή τη φορά. Κοίταξε το χορταράκι. Εκείνος όμως σκέφτηκε: εγώ δεν φοβάμαι καθόλου, απλώς βρίσκω αυτό το κρεβάτι από χώμα λίγο υγρό.
Την επόμενη μέρα που ξύπνησε, έγινε κάτι παράξενο. Το σώμα του Πιτς είχε παχύνει, το πράσινο σακάκι του είχε μικρύνει, και από κάτω είχε βγει ένα μικρό, άσπρο βλασταράκι.
«Α! Σου βγήκαν πόδια!» φώναξε το χορταράκι.
Ο Πιτς το κοίταξε λοξά και είπε σιγά: «Αυτή είναι η ρίζα μου!» Και έμπηξε τη ρίζα του βαθιά στο χώμα. «Έτσι θα μεγαλώσω όλο και πιο πολύ!»
Την τρίτη μέρα, το χορταράκι είδε πάλι τον Πιτς αλλαγμένο: «Κοίτα! Σου βγήκαν δύο μικρά φυλλαράκια στο κεφάλι!»
Ο Πιτς κουνούσε χαρούμενος τα φυλλαράκια του και σήκωνε ψηλά το κεφάλι του.
Μια μέρα, μια κάμπια σκαρφάλωσε πάνω στον Πιτς που κοιμόταν. Το χορταράκι την είδε και φώναξε βιαστικά: «Ααα — ένα ζουζούνι!»
Ο Πιτς άνοιξε τα μάτια του και είδε το χορταράκι να κουνάει τα λεπτά κλαδάκια του για να διώξει την κάμπια. Είπε χαρούμενος: «Σ’ ευχαριστώ, κυρ-χορταράκι.»
Οι μέρες περνούσαν. Η ρίζα του Πιτς βάθαινε, το κοτσάνι του ψήλωνε, τα φύλλα του πλήθαιναν. Τα μικρά κιτρινωπά λουλούδια μαράθηκαν. Τότε ο Πιτς γέμισε με πράσινα φασολάκια.
Τώρα πια το χορταράκι ήξερε τι φυτό ήταν ο Πιτς. Και αυτό που το έκανε ακόμα πιο χαρούμενο ήταν πως — αυτός και το πράσινο φασολάκι, που κάποτε το έπαιζε σπουδαίο, είχαν γίνει καλοί γείτονες και καλοί φίλοι.
Καληνύχτα Παραμύθια